Soms zegt één blik alles. Een lichte kanteling van het hoofd, een zachte frons, een dromerige oogopslag. Dat ene moment dat iemand helemaal zichzelf is. Dáár begint voor mij het schilderen.
Voor mij is schilderen een vorm van aandacht. Aandacht voor wie iemand is, waar iemand vandaan komt, en wat voelbaar wordt als je echt kijkt. Ik schilder portretten die verder gaan dan alleen gelijkenis. Ik zoek naar gelaagdheid, naar het verhaal dat iemand zelf nog niet helemaal kent.
Een Indische invloed. Mijn Indische achtergrond is altijd dichtbij. Niet als iets wat ik bewust wil tonen, maar als iets wat vanzelf mee ademt in mijn werk. De warmte van tropisch licht, het stille tempo van herinneringen, het gevoel van thuishoren op meerdere plekken tegelijk.
Wat ik hoop te raken. Wat ik het liefste wil, is dat mijn werk iets losmaakt bij de ander. Een herkenning, een herinnering, een moment van rust. Iets dat je raakt zonder dat je precies kunt uitleggen waarom.
‘INDONESIA, Negara Ayahku’
‘INDONESIË, Het Land Van Mijn Vader’